महामंगल गाथा

महा कारुणि को नाथो हिताय सब्ब पणिनं,
पूरेत्वा पारमी सब्बा पत्तो संम्बोधि-मुत्तमं ।
एतेन सच्च वज्जेन होतु ते जयमंगलं ।।1।।


जयन्तो बोधिया मूले सक्यानं नंदिवड्ढणो ।
एवं तुय्हं जयो होतु जयस्सु जय मंगलं ।।2।।


सक्कत्वा बुध्द रतनं ओसधं उत्तमं वरं,
हितं देव मनुस्सानं बुध्द तेजेनं सोत्थिना ।
नस्सन्तु पद्दवा सब्बे दुक्खा वुप समेन्तु ते ।।3।।


सक्कत्वा धम्म रतनं ओसधं उत्तमं वरं,
परि लाहूप समनं धम्म तेजेन सोत्थिना ।
नस्सन्तु पद्दवा सब्बे भया वुप समेन्तु ते ।।4।।


सक्कत्वा संघ रतनं ओसधं उत्तमं वरं,
आहुणेय्यं पाहुणेय्यं संघ तेजेन सोत्थिना ।
नस्सन्तु पद्दवा सब्बे रोगा वुप समेन्तु ते ।।5।।


यं किच्चि रतनं लोके विज्जति विविधा पुथु,
रतनं बुध्द समं नत्थि तस्मा सोत्थि भवन्तु ते ।।6।।


यं किच्चि रतनं लोके विज्जति विविधा पुथु,
रतनं धम्म समं नत्थि तस्मा सोत्थि भवन्तु ते ।।7।।


यं किच्चि रतनं लोके विज्तति विविधा पुथु,
रतनं संघ समं नत्थि तस्मा सोत्थि भवन्तु ते ।।8।।

नत्थि मे सरणं अयंग बुध्दो मे सरणं वरं,
एतेन सच्च वज्जेन होतु ते जय मंगलं ।।9।।


नत्थि मे सरणं अयंग धम्मो मे सरणं वरं,
एतेन सच्च वज्जेन होतु ते जय मंगलं ।। 10।।


नत्थि मे सरणं अयंग संघो मे सरणं वरं,
एतेन सच्च वज्जेन होतु ते जय मंगलं ।। 11।।


सब्बी तियो विवज्जन्तु सब्ब रोगो विनस्सतु,
मा ते भवत्वंत रायो सुखी दीघा युको भव ।। 12।।


भवतु सब्ब मंगलं रक्खंतु सब्ब देवता,
सब्ब बुध्दानुभावेन सदा सोत्थि भवंतु ते ।। 13।।


भवतु सब्ब मंगलं रक्खंतु सब्ब देवता,
सब्ब धम्मानुभावेन सदा सोत्थि भवंतु ते ।। 14।।


भवतु सब्ब मंगलं रक्खंतु सब्ब देवता,
सब्ब संघानुभावेन सदा सोत्थि भवंतु ते ।। 15।।


नक्खत्त यक्ख भूतानं पापग्गह निवारणा,
परित्त स्सानुभावेन, हंतुते सब्बे उपद्दवे ।। 16।।


यंदु न्निमितं अव मंगलच्च, यो चामनापो सकुणस्स सध्दो
पापग्गहो दुस्सु पिन अकन्तं। बुध्दानुभावेन विना समेन्तु ।। 17।।


यंदु न्निमितं अवमंगलंच्च, यो चामनापो सकुणस्स सध्दो
पापग्गहो दुस्सु पिन अकन्तं । धम्मानुभावेन विना समेन्तु ।। 18।।


यंदु न्निमितं अवमंगलंच्च, यो चामनापो सकुणस्स सध्दो
पापग्गहो दुस्सु पिन अकन्तं । संघानुभावेन विना समेन्तु ।। 19।।