जय मंगल अठ्ठगाथा

बाहुं सहस्स मभि निम्मित सावु धन्तं,
गिरि मेखलं उदित-घोर-ससेन-मारं ।
दानादि धम्म विधिना जितवा मुनिन्दो,
तं ते जसा भवतु ते जय मंगलानि ।। 1।।

मारा तिरेक-मभि युज्झित सब्ब रति,
घोरं पना लवक मक्ख मथध्द-यक्खं ।
खांती सुदंत विधिना जितवा मुनिन्दो,
तं ते जसा भवतु ते जय मंगलानि ।।2।।

नाला गिरि गज वरं अति मत्त भूतं,
दावाग्गि चक्क मसनीव सुदारुणन्तं ।
मेत्त म्बुसेक विधिना जितवा मुनिंदो,
तं ते जसा भवतु ते जय मंगलानि ।।3।।

उक्खित्त खग्ग मति हत्थ सुदारुणंत,
धावंति योजन पथं गुलि-मालवंत ।
इध्दी भि संख तमनो जितवा मुनिंदो,
तं ते जसा भवतु ते जय मंगलानि ।।4।।

कत्वान कठ्ठ मुदरं इव गब्भि निया,
चिच्चाय दुठ्ठ वचनं जनकाय मज्झे,
संतेन सोम विधिना जितवा मुनिंदो,
तं ते जसा भवतु ते जय मंगलानि ।।5।।

सच्चं विहाय-मति सच्चक वाद केतुं
वादा भिरो पित मनं अति अंध भूतं ।
पयाप दीप जलितो जितवा मुनिंदो,
तं ते जसा भवतु ते जय मंगलानि ।।6।।

नंदोपनंद-भुजगं विविधं महिध्दिं,
पुत्तेन थेर भुजगेन दमा पयंतो ।
इध्दु पदेष विधिना जितवा मुनिंदो,
तं ते जसा भवतु ते जय मंगलानि ।।7।।

दुग्गाह दिठ्ठि भुजगेन सुदठ्ठ हत्थं,
ब्रम्हां विसुध्दि जुति मिध्दि बका भिधानं
याणा गदेन विधिना जितवा मुनिंदो,
तं ते जसा भवतु ते जय मंगलानि ।।8।।

एतापि बुध्द जय मंगल अठ्ठ गाथा,
यो वाचको दिन दिने सरते मतंदि ।
हित्वान नेक विविधांनि चुपद्दवानि
मोक्खं सुखं अधिग मेय नरोस पयो ।।9।।